Announcement

Collapse
No announcement yet.

Tahoe, wasda?

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

    Tahoe, wasda?

    Naar aanleiding van alle introducties, zal ik ook maar eens uitleggen wie ik ben, waarom ik ben (nou, misschien niet te letterlijk) en wat ik doe.

    In 1983 heb ik kortstondig in Canada gewoond (Saltspring Island om precies te zijn), waar een van de buurtvrienden een Atari 2600 had. Onmiddelijk was ik onder de indruk van de pixels die dit ding in beeld kon toveren, en al helemaal dat je deze kon beinvloeden met een joystick. Mijn interesse was gewekt! Terug in Nederland besefte ik dat ik ook zoiets wilde hebben, maar ik wilde meer. Ik wilde ook pixels in de vorm van tekens kunnen beinvloeden, dus ik had een toetsenbord nodig. De keuze viel al snel op de Atari 800XL, mede omdat de games overeen kwamen met de Atari 2600, alsmede dat een vriend van me uit Amerika een Atari 800 had meegenomen. We konden dus cartridges uitwisselen! Jaren plezier gehad van die
    pagina's lange BASIC programma's lopen overtypen. En toen nog geen opslagmedium, dus werk was weg als de stekker er uit ging. Later nog een datasette gekocht en zelfs een floppy drive! Wat zelf in elkaar knutselen deed ik wel, maar vooral een database programma om mijn collectie videobanden op te slaan, en bij de houden wie welke film had geleend.

    In 1986 van mijn zuurgespaarde centjes, gecombineerd met de opbrengst van een lukratieve koninginnedag een Amiga 1000 gekocht. Man, wat een machine! Die graphics knalde van het scherm en deed iedereens kaak op de grond vallen! Wel jammer dat niks uit het verleden compatible was, zelfs de diskettes niet! Niet heel lang na het uitkomen van de 500 heb ik die gekocht, maar vond het (door het ontbreken van het losse toestebord) toch wel een achteruitgang. Ondanks dat ik de 500 wel kon uitbreiden naar 1MB (voor 200 gulden geloof ik) en kocht er nog een externe disk drive bij. Aan een klasgenoot de 500 verpatst (eigenlijk voor te veel geld) waardoor ik een 2000 nieuw kon kopen, bij Musitapes op de Linneaustraat in Amsterdam. Herinner me nog met die drie dozen (A2000, toetsenbord en 1084) in de tram zitten. Later met verjaardagsgeld nog een A2630 gekocht, een SCSI controller en zo werd het langzamerhand wel een leuke machine. En toen kocht ik de uitbreiding die ik eigenlijk niet had moeten kopen: een Anchor Datacomm 2400 baud modem. Mijn moeder was alles behalve "amused" toen de eerste rekening van 1000 gulden op de deurmat plofte. Dat downloaden van ondeugende plaatjes vanaf een BBS in Amerika was toch wel wat aan de dure kant. Bleek toen.

    Dichter bij huis veel BBS'en gebeld en kwam zo in contact met de nodige Sysops, waarvan een aantal echt uitgroeide tot vrienden. Mooie tijden gehad op de HCC dagen, meetings in Gein (Amsterdam zuid-oost) waar zelfs toen al de broodjes kroket een integraal onderdeel waren van het dagje uit. Om de telefoonkosten wat te drukken ben ik toen zelf begonnen met het opzetten van een BBS (The TWiLiGHT Zone). De eerste stapjes waren met TransAmiga (PD pakket geloof ik), maar toen een bevriende sysop zijn modem aan de wilgen hing kon ik zijn Xenolink licentie overnemen. Enig idee hoe moeilijk het was om geld over te maken naar Canada in 1992? Pfoe. Jaren lang heeft het BBS een integraal onderdeel gevormd van mijn leven, computer inclusief klikkende en piepende modems stonden in mijn studenkamer gewoon 2 meter van mijn bed, maar je wende aan het lawaai. Uiteindelijk ergens in 1995 ging het licht uit, de opkomst van Internet was een feit. Nog tot 1997/1998 heb ik de Amiga gehad als primair systeem (inmiddels op een Amiga 4000 aanbeland). Ik was denk ik de enige die in de begintijd van kabelinternet dit liet aansluiten op een Amiga, A2000 (de kabelleverancier van Amsterdam) stond ook best raar te kijken, en al helemaal toen alles gewoon werkte!

    Daarna kwam ik in de middeleeuwen van mijn actieve Amiga leven terecht, of zoals ze in het engels zo mooi zeggen: "the dark ages". Ik kocht mijn eerste PC, een Pentium II 266Mhz. Daar deed ik uiteindelijk steeds meer mee waardoor de Amiga in de vergetelheid verdween. Ik zal ongetwijfeld de 4000 verkocht hebben in de Via Via. De PC knutselde ik nog steeds graag aan/mee en verving zelf de nodige (zoniet alle) onderdelen. Hierdoor ben ik uiteindelijk ook van carriere geswitched, opgeleid als restaurantkok ben ik aan het werk gegaan bij MyCom om PC's in elkaar te schroeven. Zoals sommige mensen wel weten (ahum) kruipt bloed waar het niet gaan kan en kwam er (toen er wat rust kwam in mijn leven, gescheiden, nieuwe relatie waarin ik meer mezelf kon zijn) toch weer een Amiga. En nog een. En nog wat. Zo heb ik er een paar. Enige tijd is de sport geweest om Amiga's tegen het lijf te lopen, aangeboden te krijgen en geen nee te zeggen als ze mijn kant opkwamen. Ik nam al snel de rol van conservator op me, en het gebeurde vaak dat ik een Amiga kreeg van iemand nadat ik had geholpen om de data die erop stond de verhuizen naar WinUAE of een andel leebaar-voor-de-pc formaat.

    En nu? Tja, nu staan er een boel. Wat doe je er mee? Nouja, weinig. Los van een Amiga die toch wel wekelijks gebruikt wordt staat de rest er voor "het nageslacht". Zie me maar als een conservator, herder of wat dan ook. En eerlijk gezegd: ze eten geen brood, ze staan me niet in de weg, en ik heb domweg niet de tijd om er iets mee te doen. Eigenlijk wil ik de handel uitzoeken, in orde maken en verkopen maar door de komst van een prachtige dochter 5 jaar geleden ontbreekt me gewoon weg de tijd. Stilletjes doe ik het wel, machines in orde maken en verkopen, maar ik loop er niet mee te adverteren, ik krijg al te vaak de vraag "heb je nog dit; verkoop je nog dat"? Als ik dingen verkoop is dat op Amibay, op mijn tempo en niet gedreven door vraag. Nog beter is het om mensen er echt blij mee te maken; maar dat doe ik liever zo anoniem mogelijk. Hoarders zijn het vervelendste soort volk die blijven maar zeuren of je iets hebt, en of je het niet wilt weggeven/verkopen/doneren/inbrengen. Wat? Stukje zelfreflectie? Nee, dat stadium ben ik gepasseerd, ik zit nu in de afbouwende fase. HA. (Hoarders Anonymous).

    In een notendop is dat Tahoe. Maar wat is Tahoe? Behalve een niet-te-vreten ingredient uit Azie is het ook een mooi meer in Amerika. Maar de mijn inspiratie is (20 jaar geleden ofzo) geweest die vreselijk veel te grote Chevrolet Tahoe. Oh, en los van de dochter van 5 heb ik een liefhebbende vrouw, een rijtjeshuis is een dorp onder de rook van Amsterdam en heb ik al 42 keer een glaasje mogen heffen.
    Last edited by Tahoe; 09-10-2015, 14:41.

    #2
    Prachtig verhaal. Het lijkt dat veel sysops een BBS zijn begonnen direct na de eerste telefoonrekening. :.-)
    schrijfm.ch/ne | commodore | AMIGA | SUPER NINTENDO

    Comment


      #3
      Originally posted by Ikilledher
      Prachtig verhaal. Het lijkt dat veel sysops een BBS zijn begonnen direct na de eerste telefoonrekening. :.-)
      ^^ dit, zo herkenbaar!

      Leuk verhaal!
      Orbis non sufficit

      Comment


        #4
        Ja leuk, bbs, Ik had er ook één draaien op mijn A2000 met als sofware Paragon.

        Lokaal bellen was toen nog onbeperkt voor eenmalig 15 cent of zo.
        De PTT ging al snel over op overdag 6 gulden per uur en 's avonds na 20:00 uur was het daltarief: 2 gulden p/u (als ik het me goed herinner)
        880KB (één diskette) downloaden per uur.

        Paar maanden geleden Paragon nog eens opgestart maar ik wist mijn admin wachtwoord niet meer
        Gelukkig bleek dat wachtwoord ongecodeerd in het configuratiebestand te staan! :D
        Last edited by PMS; 09-10-2015, 16:15. Reason: typo

        Comment


          #5
          Mooi verhaal, indd!! Welkom. Leuk dat iedereen zich voorsteld, voelt echt als een nieuwe start, zo.

          Comment


            #6
            Leuk verhaal!

            Comment


              #7
              Ha die buurman-van-1-dorp-verderop! :-)

              Comment

              Working...
              X